تلاش نهادهای حقوق بشری و شخصیتهای بینالمللی در طلب شفافسازی درباره علت به کما رفتن آرمیتا گراوند ادامه دارد.
كميته حقيقتياب سازمان ملل متحد در پیامی اعلام کرد که در حال بررسی حمله گزارششده به آرمیتا گراوند، دختر ۱۶ سالهای است که به اتهام رعایت نکردن قوانین حجاب اجباری آسیب دیده است، آن هم یک سال پس از مرگ مهسا امینی در بازداشت پلیس امنیت اخلاقی. كميته حقيقتياب سازمان ملل متحد در این پیام، که در شبکه اجتماعی X منتشر کرده است، اعلام کرد که حق برابری زنان در ایران باید رعایت شود.
عفو بینالملل نیز در گزارشی اعلام کرد که جامعه جهانی باید از مقامهای ایرانی بخواهد که برای بررسی شرایط بستری شدن آرمیتا گراوند در بیمارستان، که پس از بیهوش شدن در قطار مترو تهران اکنون در بیمارستان بستری است، به کمیته حقیقتیاب سازمان ملل متحد و دیگر ناظران مستقل اجازه ورود به ایران بدهند. عفو بینالملل گزارش داد که این دختر مورد تعرض یکی از ماموران حجاب اجباری قرار گرفته است و از آن زمان در کما به سر میبرد. به گفته عفو بین الملل، شواهد بسیاری مبنی بر پنهانکاری مقامها و مسئولان جمهوری اسلامی ایران دیده میشود.
عفو بینالملل در این گزارش آورده است که در روزهای پس از بستری شدن آرمیتا در بیمارستان، مقامهای ایران یک روزنامهنگار که در حال تحقیق در مورد مسئله بود را دستگیر کردند و فیلمهایی را در رسانههای دولتی پخش کردند که نشان میداد والدین و دوستان این دختر جوان، که آشکارا مضطرب بودند و با اکراه روایتهای دولتی را تکرار میکردند، رو به دوربین اعلام میکنند که او بهدلیل افت فشار خون به زمین افتاده است.
در ادامه این گزارش آمده است که در تلاشی بیشتر برای پنهان کردن حقیقت، مقامهای جمهوری اسلامی همچنین فیلم دوربینهای مدار بسته را با تقطیع منتشر کردند. بررسی آزمایشگاه شواهد عفو بینالملل نشان میدهد که تعداد فریمهای ویدیو در چهار بخش افزایش یافته است و فاصلهای به مدت ۳ دقیقه و ۱۶ ثانیه در فیلم وجود دارد.
دایانا الطحاوی، معاون مدیر منطقهای عفو بینالملل در خاورمیانه و شمال آفریقا، اعلام کرد که مقامهای جمهوری اسلامی برای سرپوش گذاشتن بر حقیقت در مورد شرایطی که منجر به سقوط آرمیتا گراوند شد، تلاشی هماهنگ برای انکار و تحریف واقعیت به راه انداختهاند که بهطرز وحشتناکی یادآور روایتهای جعلی و توضیحات غیرقابل قبول آنها درباره بستری شدن مهسا امینی در بیمارستان در بیش از یک سال پیش است.
در بخشی دیگر از این گزارش تشریحی عفو بینالملل آمده است که با توجه به نبود چشمانداز تحقیق بیطرفانه و مستقل در داخل ایران، جامعه بینالمللی باید مقامهای ایران را زیر فشار قرار دهد که به هیئتهای حقیقتیاب سازمان ملل و دیگر ناظران مستقل اجازه دسترسی به اطلاعات موجود بدهند تا حقیقت را در مورد آنچه منجر به بستری شدن آرمیتا در بیمارستان در شرایط وخیم شد کشف کنند.
عفو بینالملل الگوی دیرینه مقامهای ایرانی را مستند کرده است که آزار و اذیت، ارعاب و تهدید، و انتقامگیری از خانوادههای قربانیان بهمنظور وادار ساختن آنها به تکرار روایتهای رسمی دولتی را نشان میدهد که از مقامهای حکومتی در نقض حقوق بشر سلب مسئولیت میکند. در پایان گزارش، این سازمان نگرانی جدیاش را از وضع خانواده و دوستان آرمیتا گراوند و «زیر فشار قرار گرفتن»، «تهدید به انتقامگیری»، و «اجبار به حضور در ویدئوهای تبلیغاتی و تکرار روایت دولتی» اعلام کرد.
از سوی دیگر جو بایدن، رییسجمهور آمریکا نیز در بخشی از صحبتهایش به مناسب اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی، با اشاره به همزمانی تاسفبار اهدای جایزه صلح نوبل با انتشار گزارشهای مربوط به حمله «پلیس امنیت اخلاقی» به آرمیتا گراوند، نوجوان ۱۶ ساله، گفت که مردم ایران در مبارزه برای آیندهای آزاد و دموکراتیک ساکت نمیشوند و ارعاب را نمیپذیرند.
تا کنون، غیر از رسانههای حکومتی هیچ رسانهای فرصت گفتوگو با خانواده آرمیتا گراوند را نداشته است. از سوی دیگر، تحقیق مستقل در مورد این موضوع نیز برای خبرنگاران و رسانهها ممنوع شده است.
کانال تلگرامی «شهر ما»، که اخبار مربوط به شهر تهران را منتشر میکند، ضمن انتقاد از شهرداری تهران در نحوه اطلاعرسانی در این ماجرا، به فیلمهای منتشرشده اشاره کرد و نوشت: «از لحظه ورود آرمیتا به ایستگاه راس ساعت ۶:۵۲ تا ۷:۰۸ که آن اتفاق رخ داد، مجموعا ۱۶ دقیقه آرمیتا در ایستگاه مترو حضور داشت. حدودا ۴ ثانیه که از دید دوربینها پنهان شد، آرمیتا به ناگهان بیهوش میشود.»
این رسانه در ادامه از شهرداری تهران و شرکت مترو خواست که ۱۶ دقیقه کامل فیلم حضور آرمیتا در مترو را در اختیار رسانههای مستقل و غیردولتی و بیطرف قرار دهد.
«شهر ما» همچنین در ادامه سوالهایی را مطرح کرد و نوشت: «چرا فقط از یک دوربین صحنه حضور دانشآموزان نمایش داده میشود؟ یک خانم چادری دقیقا قبل از سه دانشآموز وارد قطار میشود و آرمیتا بعد از آن خانم وارد قطار میشود. وقتی آرمیتا به سمت پشت برمیگردد و بیهوش میشود، چند نفر مسافر میآیند بیرون، ولی از آن خانم در تصاویر منتشرشده اثری نمیبینیم و این مشکوک است.»
این رسانه همچنین به موضوع حذف مشکوک حجاببانان از تصاویر اشاره کرد و نوشت: «ماموران موسوم به حجاببان معمولا از صبح زود در ایستگاه حضور دارند. چرا در تصاویر منتشرشده هیچکدام از این افراد دیده نمیشوند؟ چرا دقیقا از صبح همان روز، بعد از بیهوش شدن آرمیتا، تا به حال این نیروها از تمام ایستگاهها جمعآوری شدند؟
