خانم ساتو این گزارش را به شورای حقوق بشر این سازمان ارائه کرده و خلاصهای از آن را هم شفاهی توضیح داده است. حمله اسرائیل و آمریکا به ایران پس از تنظیم این گزارش بوده است.
به همین دلیل موارد نقض حقوق بشر در این دوره در گزارش درج نشده اما بهاجمال گفته شده که این حملات «هدف قرار دادن عمدی یا بیتمایز غیرنظامیان، مراکز آموزشی و بیمارستانها، نقض فاحش حقوق بشردوستانه بینالمللی و حقوق بشر است» و همچنین از حملات تلافیجویانه ایران در سطح منطقه شدیدا ابراز نگرانی شده است.
در این گزارش گفته شده که در این بازه ۲۵ مکاتبه با جمهوری اسلامی ایران برای دریافت جواب داشته، ۱۹ پاسخ دریافت کرده و ۲۳ بیانیه مطبوعاتی هم صادر کرده یا در انتشار آن مشارکت داشته است.گزاشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران قطع اینترنت و محدودیت شدید دسترسی به آن را از موارد نقض حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی ایران توصیف کرده است
گزارش توضیح داده است که با وجود این چارچوب محدودکننده «قوانین غیراستاندارد»، جمهوری اسلامی ایران با مقررات حقوق بشری، شهروندان ایران «دارای سابقهای غنی از جنبشهای جمعی هستند. … طی بیش از چهار دهه، ایرانیان برای مطالبه تغییر به خیابانها آمدهاند.»
اعتراضات زنان به حجاب اجباری در ماههای اول انقلاب بهمن ۵۷ در تهران، اعتراضات دانشجویی تیر ۷۸، جنبش سبز در سال ۸۸، اعتراضات آبان ۹۸ و جنبش زن، زندگی، آزادی در سال ۱۴۰۱ واکنش حکومت به آنها در این گزا ش آمده است:
«دولت پیوسته به این مخالفتها با استفاده از زور جواب داده و در چارچوبی حقوقی عمل کرده که استفاده از زور را تسهیل میکند، نه محدود. قانون بهکارگیری سلاح بوسیله ماموران نیروهای مسلح در موارد ضروری، به نیروهای امنیتی اجازه میدهد در صورت بینتیجه بودن سایر روشها و پس از اخطار، برای مقابله با "تظاهرات غیرقانونی" از زور استفاده کنند.»
«این قانون، استفاده از نیروی مرگبار را به شرایطی که تهدید فوری علیه جان یا خطر آسیب جدی وجود دارد، محدود نمیکند و همچنین شرط تناسب را که در معیارهای بینالمللی الزامی است در نظر نمیگیرد.»
اجساد معترضان دی در پزشکی قانونی کهریزک در جنوب تهران